Fenobarbital sodowy – Phenobarbitalum natricum

Właściwości fizykochemiczne

Białe ciało stałe, bez zapachu.

Synonimy

Phenobarbitalum natricum, Luminalum natricum, Gardenalum natricum, Aephenalum natrium

Postaci leku recepturowego

mikstury, krople, proszki, czopki

Działanie/zastosowanie

Fenobarbital sodowy należy do grupy barbituranów długo działających. Łączy się z receptorem GABAA wewnątrz kanału chlorkowego, wydłuża czas otwarcia kanału chlorkowego, dochodzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej, a w efekcie do zmniejszenia pobudliwości błony neuronu. Działa uspokajająco i słabo przeciwlękowo, stosowany jest w zaburzeniach nerwowych; w większych dawkach wykazuje działanie nasenne. Ponadto działa przeciwdrgawkowo, dlatego znalazł zastosowanie w leczeniu napadów padaczkowych częściowych i uogólnionych, pląsawic oraz drżeń idiopatycznych.  Fenobarbital zmniejsza napięcie mięśni gładkich oraz działa przeciwskurczowo na przewód pokarmowy, dzięki czemu może być stosowany do łagodzenia kolek. Pobudza estryfikację bilirubiny, przez co znalazł zastosowanie w żółtaczce jąder podstawy mózgu noworodków oraz w hiperbilirubinemii Gilberta. Fenobarbital nasila działanie leków przeciwbólowych.

Rozpuszczalność

rozpuszczalność w wodzie fenobarbitalu sodowego 1:2

rozpuszczalność w etanolu fenobarbitalu sodowego 1:20

rozpuszczalność w wodzie fenobarbitalu 1: 1000

rozpuszczalność w etanolu fenobarbitalu 1:10

Gęstość

nie dotyczy

Trudności/ niezgodności

Omawiana substancja występuje w dwóch formach: jako postać kwasowa (fenobarbital), która jest trudno rozpuszczalna w wodzie oraz jako sól sodowa (fenobarbital sodowy), która rozpuszcza się dobrze. Do sporządzenia płynnych postaci recepturowych, w których rozpuszczalnikiem jest woda należy użyć formy rozpuszczalnej. Natomiast w stałych postaciach leku używamy postaci zapisanej na recepcie. Przy zamianie jednej formy fenobarbitalu na drugą należy pamiętać o uwzględnieniu różnic w masie molowej.

Fenobarbital w lekach płynnych daje liczne niezgodności.

Niezgodny jest zawsze z:

  • chlorowodorkiem papaweryny
  • chlorowodorkiem morfiny
  • kwasem solnym
  • syropem malinowym i wiśniowym.

W zależności od stężenia fenobarbital daje niezgodność z:

  • fosforanem kodeiny
  • chlorkiem i bromkiem amonowym.

Natomiast niezgodność nie wystąpi w połączeniu z:

  • chlorowodorkiem efedryny
  • siarczanem atropiny
  • nalewkami i odwarami.

Warto też pamiętać, że fenobarbital łatwiej rozpuszcza się w czystej wodzie niż w obecności bromków.

Dawka max.

sprawdź tutaj

Przykłady recept

Rp.

Luminali n.   0,6

Adonidis tinct.   

Crataegi tinct.

Valerianae tinct.

Convallariae tinct.   aa   30,0

Neospasmini   100,0

Aq. dest.   ad   500,0

M.f. mixt.

 

Rp.

Phenobarbitalum   0,15

Aquae   30,0

Aquae menthae pip.   10,0

M.f. guttae

 

Rp.

Codeini phosphatis

Phenobarbitali natrici   aa   0,85

Metamizoli natrici   15,0

Neospasmini   100,0

Aquae   ad   250,0

M.f. mixt.

 

Dodatkowe informacje

Fenobarbital jest induktorem enzymatycznym wielu leków, przez co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności.

Źródła

  1. Karta charakterystyki produktu leczniczego.
  2. Ulotka produktu leczniczego.
  3. Fenobarbital w bazie DrugBank.
  4. M. K. Kołodziejczyk, M. J. Nachajski, K. Domagała, Aptekarz Polski, Repetytorium do specjalizacji – fenobarbital, 2014.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.