Aminofilina dwuwodna – Aminophyllinum dihydricum

Właściwości fizykochemiczne

Ciało stałe, biały lub jasnożółty proszek o charakterystycznym, amoniakalnym zapachu.

Synonimy

Aminophyllinum dihydricum, Euphyllinum, Theophyllinum cum aethylenodiamine

Postaci leku recepturowego

mieszanki, proszki, czopki

Działanie/zastosowanie

Aminofilina dwuwodna jest połączeniem teofiliny, która odpowiada za działanie leku oraz z etylenodiaminy, która zwiększa rozpuszczalność teofiliny oraz wzmacnia jej działanie.

Rozszerza oskrzela, hamuje uwalnianie histaminy, działa moczopędnie, rozszerza naczynia krwionośne, delikatnie obniża ciśnienie tętnicze oraz wykazuje działanie ino- i chronotropowe na serce.

Aminofilina stosowana jest m.in. w astmie oskrzelowej, POChP oraz w przewlekłym sercu płucnym.

Rozpuszczalność

łatwo rozpuszcza się w wodzie

praktycznie nie rozpuszcza się w etanolu

Gęstość

nie dotyczy

Trudności/ niezgodności

Aminofilina powoduje niezgodność pozorną z solami słabych zasad (np. z fosforanem kodeiny, chlorowodorkiem efedryny, alkaloidami pokrzyku) – dochodzi do wytrącenia słabych zasad. W takim przypadku niezgodne składniki należy rozdzielić innymi przepisanymi składnikami.

Inną niezgodnością jest połączenie aminofiliny z kwaśnym środowiskiem, np. syropu sosnowego. Dochodzi do wytrącenia kwasowej teofiliny, syrop sosnowy należy zamienić np. na syrop prosty lub wydać go osobno.

Dawka max.

sprawdź tutaj

Przykłady recept

Rp.

Kalii iodidi   4,0/100,0

Ephedrini hydrochloridi   0,12

Aminophyllini   1,6

Phenobarbitali natrici   0,3

Natrii benzoatis   4,0

Sulfoguaiacoli sir.   100,0

M.f. mixt.

 

Rp.

Aminophyllini   0,05

Olei cacao   q.s.

M.f. supp. anal.

Dodatkowe informacje

nie dotyczy

Źródła

  1. Karta charakterystyki substancji leczniczej.
  2. R. Kasperek, Trudności i niezgodności recepturowe, Aptekarz Polski, 2016.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.